Idąc ulicą, można spotkać wielu przechodniów. Większość z nas jest zbyt pochłonięta własnymi sprawami by ich w ogóle dostrzec, ale może się to zmieni. Mimo wszystko to co widujemy dookoła nas to tylko maski. Każdy człowiek (z wyjątkami ale jest ich naprawde niwwielki procent) w środku jest zupełnie inny niż na zewnątrz
Jedni zmieniają swoje zachowanie by spodobać się innym. Piszą tak samo, mówią te same teksty, ubierają się podobnie, udają że maja podobny gust muzyczny/filmowy/sportowy itp.. Wszystko po to by się podpasować pod drugą osobę.
Są też tacy którzy robią odwrotnie. Są to tak zwane ananasy (Twardy i brzydki na zewnątrz a w środku miękki i slodki). Udają twardzieli, pokazują jacy są zajebiści smieją się z innych a tak na prawde, w środku są zupełnie inni. Jak Ananas ;)
Stare powiedzenie kto się czubi ten się lubi jest tu bardzo adekwatne. To zazwyczaj jest często spotykane w podstawówce ale i w późniejszych etapach życia też się zdarza. Udajemy że ktoś nas nie interesuje. Smiejemy się z niego, narzekamy, obgadujemy itp. Ale w rzeczywistości ten ktos nam się podoba. Specjalnie unikamy rozmowy, spotkań i wspólnego spedzania czasu itp. Tylko po to by nie pokazać że nam zależy.
Jednak niezależnie od tego co jest na zewnątrz to powód zawsze jest smutny. Ktoś siebie nie akceptuje lub się boi. Choć tego nie widac gołym okiem to ta osoba jest nieszczęsliwa, bo w przeszłości została zraniona jakimś wydarzeniem lub kilkoma. Chcemy ochronić się przed światem i udajemy. Paradoksem jest fakt że robiąc to sami siebie krzywdzimy. Po jakimś czasie zaczyna nam to ciązyc. Męczy nas to udawanie...
Bardzo dobrze obrazuje ta kwestię film pt. "Dzieciak" z Brusem Willisem w roli głównej. Zmieniając doslownie kilka szczegółów a pozostawiając główna myśl filmu to możnaby dopasować życie filmowego Russ`a Duritz`a do życia każdej osoby. Jest on doradcą wizerunku. To czym się zajmuje taki doradca idealnie wytłumaczył mały dzieciak: "Pomagasz ludziom kłamać by mogli udawać innych niż są na prawde". W prawdziwym życiu to my jesteśmy doradcami samych siebie. Mistrzami w oklamywaniu innych oraz ukrywaniu naszego prawdziwego ja.
Nie raz dochodzimy do takiego stopnia zaawansowania że potrafimy ukryć pradę nawet przed nami samymi..
"W tym cholernym życiu potrzebna jest miłość.
Bez niej jest wieczna pustka, która dusi, zabija, męczy.
I wtedy nie można być sobą."
- Barbara Rosiek "Pamiętnik narkomanki"
http://www.youtube.com/watch?v=yWuPc_sdlLw
Jackson Browne - "The Pretender"
---------------------------------------------------