Wszystko znów zaczyna mnie intrygować.
Zbyt wiele myśli w mojej głowie,
zbyt wielki zamęt wokół.
Eh.. chyba zbyt wiele czasu poświęcam refleksjom..
Czasem trzeba chwili dla umysłu.
Harmonia.. ah, harmoniaaa!
'Czy tak wygląda koniec? Krew na tronie, ten świat to oszustwo!
Ktoś zamieszkuje moją głowę, skronie..oddziela nas weneckie lustro.
Szklana tafla kłamstw, podskórny strach, perwersyjna bliskość..'