`nawet jeśli czasem trochę się skarżę-mówiło serce- to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie. obawiają się sięgać po swoje najwyższe marzenia, ponieważ wydaje im się, że nie są ich godne albo, że nigdy im się to nie uda. my, serca umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostają na zawsze niewidoczne pod piaskiem. gdy tak się dzieje, zawsze tak koniec cierpimy straszliwe męki...